ศาสนาพราหมณ์หรือฮินดูเป็นศาสนาที่มีแหล่งกำเนิดในเอเชียใต้
คือ อินเดีย
มีผู้นับถือที่เรียกว่าศาสนิกชนฮินด
ู
ส่วนมากที่ประเทศอินเดีย
นอกนั้นจะมีบ้างเป็นส่วนน้อยตามประเทศต่างๆ
เช่น ลังกา บาหลี
อินโดนีเสีย ไทย
แอฟริกาใต
้
สถิติผู้นับถือประมาณกว่า
475 ล้านคน
ศาสนาพราหมณ์หรือฮินดูเป็นศาสนาที่เก่าแก่มากที่สุดในโลกศาสนาหนึ่ง
มีอายุกว่า 4,000 ปี
เนื่องจากศาสนา
นี้มีวิวัฒนาการอันยาวนานผ่านขั้นตอนทางประวัติศาสตร์หลายขั้นตอนตั้งแต๋โบราณกาลถึง
ปัจจุบัน
จึงเป็นการยากในการศึกษาเรื่องราวต่างๆ
ให้แจ่มแจ้งชัดเจนยิ่งกว่าศาสนาอื่นๆ
ไม่มีใครกำหนดได้ว่าศาสดาคือใคร
จนต้องถือว่าไม่มีศาสดา
หรือผู้ก่อตั้งศาสนา
คิดว่าเกิดจาการได้ยินได้ฟังต่อๆ
กันมา
หรือเกิดจากประสบการณ์ทางศาสนา
ของชาวฮินดูร่วมกัน
เกิดเป็นคำสอน
เป็นคำภีร์ขึ้นจนผู้นับถือศาสนา
มีความเชื่อและแนวทางปฏิบัติต่างกันมากมาย
ทั้งในสมัยเดียวกัน
และสมัยต่างกัน
แม้แต่ชื่อของศาสนาเอง
ก็ยังเรียกต่างกันไปตามกาลเวลา
เช่น
- สนตนธรรม
แปลว่า ศาสนาสนต
หมายความว่า
เป็นศาสนาที่ดำรงอยู่เป็นนิตย์
ไม่มีวันเสื่อมสูญ
- ไวทิกธรรม
แปลว่า ธรรมที่ได้มาจากพระเวท
- อารยธรรม
แปลว่า ธรรมอันดีงาม
- พราหมณธรรม
แปลว่า
คำสอนของพราหมณาจารย์
- ฮินทูธรรม
หรือฮินดูธรรม
แปลว่า ธรรมที่สอนลัทธิอหิงสาหรือศาสนาฮินดู
ศาสนาพราหมณ์หรือฮินดูก็คือศาสนาเดียวกันนั่นเอง
การที่มีชื่อเรียกควบคู่กันไป
2 ชื่อ คือ พราหมณ์-ฮินดู
เพราะผู้ให้กำเนิดศานานี้
ในตอนแรกเริ่มเรียกตัวเองว่า
พราหมณ์ ต่อมาศานาเสื่อลงระยะหนึ่งและได้มา
ฟื้นฟูปรับปรุงเป็นให้เป็นศาสนาฮินดู
โดยเพิ่มบางสิ่งบางอย่างเข้าไป
มีการปรับปรุงเนื้อหาหลักธรรม
คำสอน
ให้ดีขึ้น คำว่า ฮินดู
เป็นคำที่ใช้เรียกชาวอารยันที่อพยพเข้าไปตั้งถิ่นฐานในลุ่มแม่น้ำสินธุ
และเป็นคำที่ใช
้เรียกลูกผสมของชาวอารยันกับชาวพื้นเมือง
ในชมพูทวีป
และชนพื้นเมืองนี้ได้พัฒนาศาสนาพราหมณ์โดยการ
เพิ่มเติมอะไรใหม่ๆ
ลงไป แลัวเรียกศาสนาของพวกนี้ว่า
ศาสนาฮินดู
เพราะฉะนั้นศานาพราหมณ์จึงมีอีก
ชื่อในศาสนาใหม่ว่า
ฮินดู
จนถึงปัจจุบันนี้
ศาสนาพราหมณ์
ฮินดู
เป็นศาสนาเก่าแก่ที่ยากแก่การศึกษาเรื่องราวให้เข้าใจแจ่มแจ้งชัดเจนยิ่งกว่าศาสนาอื่นเพราะ
1.เนื้อหาอันเป็นแก่นแท้ของลัทธิเกิดจากแนวคิดและมโนคติที่ลึกซึ้งและสูงยิ่ง
2.มีวิวัฒนาการที่เกิดจากการผสมผสาน
ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงและเกี่ยวข้องกับการเมืองการปกครองหลาย
ซับหลายซ้อน
จนยากแก่การจำแนกแจกแจงขั้นตอนให้เห็นเด่นชัด
3.เอกสาร
(คัมภีร์ต่าง ๆ)
อันเป็นหลักฐานสำคัญของศาสนานี้
แม้จะมีมากและมีมานานนับเวลาพันปีแต่ก็มิได้
รับการเผยแพร่เพราะถูกสงวนไว้เป็นสมบัติส่วนตัวของพราหมณ์
แต่ละตระกูล
คงมีการถ่ายทอดให้แก่ทายาทผู้สืบเชื้อสายเท่านั้น
เอกสารเหล่านั้น
เพิ่งจะมีผู้นำมารวบ
รวมเป็นคัมภีร์เมื่อประมาณ
พ.ศ. 1750
แต่ก็เป็นหลักฐานที่มิได้มีการตรวจสอบรับรองความถูกต้องมาก่อน
เพราะศาสนานี้ไม่มีศาสดาที่เป็นมนุษย์คำสอนทั้งปวงพราหมณือ้างว่าได้ยินได้ฟังมาจากเสียงสวรรค์
จากโอษฐ์ของพระเจ้าโดยตรง
อย่างไรก็ตาม
คำสอนอันเป็นแก่นแท้ของศาสนาพราหมณ์
ที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์พระเวท
ก็เป็นพื้นฐานให้เกิดศาสนา
อื่นที่สำคัญ ๆ
หลายศาสนา
เป็นหลักฐานที่สนใจศึกษากันในหมู่นักปรัชญาทั่วไปในสมัยปัจจุบันยิ่งกว่านั้นคำอธิบายเรื่องกำเนิดจักรวาลของศาสนา
นี้ยังมีความสอดคล้องและท้าทายข้อพิสูจน์ทฤษฎีใหม่เกี่ยวกับกำเนิดของสุริยจักรวาล
ที่นักวิทยาศาสตร์สมัยปัจจุบันกำลังศึกษาค้นคว้ากันอยู่อีกด้วย
สัญลักษณ์ของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
คือ อักษรเทวนาครี
อ่านว่า โอม
ซึ่งย่อมาจากอักษร
อ อุ และ ม
หมายถึงเทพยิ่งใหญ่ทั้งสาม
อักษร อ
แทนพระวิษณุ อักษร
อุ แทนพระศิวะ
และอักษร ม
แทนพระพรหม
สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้บางครั้งเรียกว่า
สวัสติหรือสวัสติกะ
|